Een duo dat ruikt naar zink en naar eindeloze middagen: twee bistro-absintglazen met balustervoet en geribbelde kelk, samen met hun twee geperforeerde suikerlepels. Een set uit het einde van de 19e tot het begin van de 20e eeuw, royaal van materiaal en verrassend zwaar in de...
☞ Lees meer
Leg het apart — misschien wacht het op u
♯maatglazen ♯tafelkunsten ♯glas ♯pewter
Een duo dat ruikt naar zink en naar eindeloze middagen: twee bistro-absintglazen met balustervoet en geribbelde kelk, samen met hun twee geperforeerde suikerlepels. Een set uit het einde van de 19e tot het begin van de 20e eeuw, royaal van materiaal en verrassend zwaar in de hand, die op zichzelf al vertelt over de Franse drinkcultuur.
❝Het absintritueel gevangen in glas: twee bistroglazen en hun geperforeerde lepels, getuigen van de Belle Époque. ❞
De lepel op de rand van het glas leggen, er een klontje suiker op doen en ijskoud water druppel voor druppel laten doorlopen: iedereen kent dat gebaar, ook zonder ooit absint te hebben gedronken. Deze twee bistroglazen en hun suikerlepels zetten dat tafereel exact in scène, zoals het eraan toeging aan de togen van het einde van de 19e en het begin van de 20e eeuw, toen de "groene fee" de terrassen beheerste.
De kelk opent zich in een kegel, dooraderd met platte ribben die het licht vangen, en gaat over in een stam met een grote ronde knop op een stevige ronde voet. Dat is het klassieke profiel van het Franse bistroglas, het glas dat je rechtop bij de stam vasthield tussen twee gesprekken door. Het glas is dik, aanwezig, verrassend zwaar in de hand: een teken van oude productie, toen materiaal nog niet in grammen werd geteld. Opgegeven hoogte: 185 mm.
De lepels, in metaal met zilverkleurige uitstraling, hebben een doorbroken palet van sleuven en kleine gaatjes — het zogenaamde "absintmodel", ontworpen om water door de suiker te laten sijpelen en in fijne druppeltjes in het glas te laten vallen. Hun platte steel en spatelvorm zijn typisch voor de baraccessoires van die tijd. Ze liggen perfect dwars over de rand van de glazen, zoals de foto's laten zien.
Het metaal vertoont een zachte patina, enkele gebruikssporen en dat diepe grijs dat alleen de opeenstapeling van jaren weet te maken. Het glas is helder en klankrijk gebleven. Deze set is niet "gerestaureerd": hij heeft gewoon geleefd, en precies dat maakt hem zo charmant op tafel.
Op een rood-wit geruit tafelkleed, bij het aperitief, met een karaf vers water en wat ijsblokjes: meteen zijn ze weer in hun rol. Je kunt ze ook een andere bestemming geven: de glazen worden prachtige kaarsenhouders of sierlijke opbergers voor kleine spullen, de lepels verfijnde besteksteunen. Op een vintage keukenplank, tussen een weegschaal en een blikken doos, is het brocante-effect onmiddellijk.
Bistro-absintglazen en hun accessoires behoren tot de meest gezochte barobjecten onder liefhebbers van antiek tafelgerei: ze zijn decoratief, makkelijk in gebruik en vertellen over een tijdperk. Hier zijn de twee glazen én de twee lepels samen, zodat je meteen een echt tafereel kunt opzetten zonder maandenlang vlooienmarkten af te lopen.
Afkomstig van de vlooienmarkt; exacte herkomst niet gedocumenteerd.
Waarom je voor dit bistroduo valt
- Twee glazen en twee lepels samen: een complete set klaar om te presenteren
- De authentieke vorm van het bistro-absintglas, met zijn knoopsteel en geribbelde kelk
- Een zeer zwaar gewicht, teken van oude fabricage en een prettige grip
- De geperforeerde lepels, iconische accessoires van het absintritueel, ook ideaal als besteksteuntjes
- Direct decoratief op een feestelijke tafel, een vintage keukenplank of in een verzamelaarsvitrine
Leg het apart — misschien wacht het op u